Test legowiska Doogi

wtorek, 21 stycznia 2014

Od ponad dwóch miesięcy jesteśmy szczęśliwymi posiadaczami legowiska Doogi. Już jakiś czas temu całkowicie zrezygnowałam z legowisk, koszyki wiklinowe były sukcesywnie pożerane, zwykłe legowiska z gąbką szybko tej gąbki pozbawiane, im lżejsze tym bardziej poniewierały się po pokoju już o utrzymaniu tego w czystości nie wspomnę. Zdecydowałam się jednak przetestować legowisko firmy Doogi, zapraszam do lektury! :D

Nasze legowisko jest kodurowe, czarne w rozmiarze M, bez futerka wygląda jak trampolina, gdy moja mama je zobaczyła powiedziała, że kupowanie psom trampoliny to już lekka przesada :D Pierwszym plusem jest to, że można je złożyć i umieścić w futerale wielkości składanego krzesełka. Stelaż jest ze chromowanych stalowych i aluminiowych elementów co gwarantuje stabilność oraz lekkość. Legowisko jest naprawdę fajne i funkcjonalne ale to nakrycia nadają mu wygląd książęcego łoża! :D Nasze nakrycie to królik jednak wciąż choruję na jenota i prędzej czy później go dokupię :P

Zwierzątka na legowisku jeszcze z choinką:









 Odpowiedź na pytanie ile psów zmieści się na jednym legowisku? 3 bordercie :P


Legowisko jest oblegane przez wszystkie 3 psy, jego atrakcyjność jest na równi z ludzkimi łóżkami więc to duży sukces! Najbardziej ukochał je Sorin, wygląda na nim i czuje się jak książę :D

Sosik uważa że na legowisku należy między innymi:

Wcinać marchewkę:



Jeść własną łapkę :P

Jeść kostkę:



Lub bawić się z sis!

Wróćmy do kostki, nie wiem czy tylko ja nienawidzę dawać psom surowych kości czy mięsa, jak już nie raz na tym blogu wspomniałam - jestem okropną pedantką, nienawidzę brudu w domu i mam wieczną potrzebę sprzątania. To co się dzieje po jedzeniu takich świństw jest nie do opisania :D Wszędzie krew, ślina, walające się resztki i smrodek. Chciałam wam pokazać jak prezentuje się legowisko po zjedzeniu na nim wołowej kości, niestety nie mam w pokoju najlepszych warunków, jest strasznie ciemno, w każdym razie uwierzcie mi że poza zapachem nie było śladu :D


A po Madlenowej wylizówce to już w ogóle git majonez! :D

Kolejna ważna dla psiarza sprawa to podatność na brud, tutaj legowisko całkowicie mnie kupiło!
O ile wiosną/latem nie ma tragedii tak od września zaczyna się katorga, wyobraź sobie że każdy mój pies (a mam ich 3!) wygląda tak po każdym codziennym spacerze/treningu:


Oczywiście nie jest tak, ze nigdy nie myję psów po spacerze ale czasem po prostu mi się nie chce :P
I tutaj mega zaskoczenie, KOMPLETNIE NIC nie zostaje na futerku, piesek leży na legowisku, po wyschnięciu piasek z niego spada, cały ten piasek "przedziera" się do środka, nie rozsypuje się, długo wręcz nie byłam świadoma tego, gdzie ten cały brud z "po spacerowego" psa się podział :D

Tak to wygląda po zdjęciu nakrycia czyli wszelkie kłaczki i piach niewidoczne czekają na sprzątnięcie:

Nakrycie wyprałam dopiero po dwóch miesiącach użytkowania, wcześniej kompletnie nie czułam takiej potrzeby (jednak po tych kostkach zapach był średnio przyjemny :D) a całe legowisko wystarczyło zamieść i przetrzeć mokrą szmatką. 
Tak wyglądało futerko po praniu, troszkę się zrobiło curly, to pewnie przez to że dałam za dużo stopni, pamiętajcie że tylko 30!

A tak wyglądało po przeczesaniu grzebykiem czyli nówka sztuka :D


Podsumowując:

+ psy je naprawdę bardzo lubią, przynajmniej moje
+ wygląda jak książęce łoże, żałuję że nie mam kominka! :D
+ jest naprawdę lekkie i po złożeniu mieści się w małym futerale
+ MEGA w utrzymywaniu czystości, praktycznie nic nie trzeba robić
+ dostępne są różne wielkości, legowiska z oparciem, różne rodzaje i kolory nakryć
+ można sobie dokupić takie bajery jak poduszka, aport czy szarpak w kolorze naszego nakrycia 
+ z racji tego, że jest na nóżkach, często chowam sobie pod spodem np drybed czy deskorolke :P

- z powodu nóżek jest też minus, gdy pod legowisko zabawka to niestety pojawia się raban związany z jej wydobyciem i nurkowaniem pod spodem
-na początku troszkę skrzypiało gdy psy po nim chodziły ale to kwestia tylko kilku dni
- tak naprawdę głównie futerko nadaje legowisku ładnego wyglądu i funkcjonalności, trzeba za nie niestety dodatkowo zapłacić, myślę, że tylko z nim będziecie tak naprawdę zadowoleni. Legowisko bez nakrycia ok ale bez szału

Na tym psim łóżku dzieją się cuda, Zoe daje się zaczepiać Sorinowi :D




Madlenka oraz jej język mówią, że są zadowoleni :P

Daje radę nawet jako łoże dla cierpiących:

O tym jak Madlenka kocha Zoe

niedziela, 19 stycznia 2014

Od dłuższego czasu robimy sobie sztuczki na dwa psy, pewnie w okolicach wiosny-lata pojawi się filmik :) Planem na dziś było kręcenie Sorina ale niestety, kiepsko mi poszło i tylko dziewczynki wyglądają jako tako tj. prawie zmieściły się w kadrze i nie ma tak strasznego ziarna jak na kolejnych. W każdym razie do prób nagrania Sorina wrócę ponownie jutro a dzisiaj przedstawiam Madi i Zołczaka :D


Układ ról nie jest przypadkowy, Zoe jest tą nietykalską i wiecznie złą na wszystkich a Madi jest biednym, przestraszonym i zagubionym w wszechświecie osiołkiem. Uznałam, że Zołczakowi pozwoli to oswoić się z bardziej lub mniej przyjemnym kontaktem fizycznym z innymi psami a Madlence umocnić się psychicznie i wzbudzić pewność siebie, w końcu teraz na legalu może walić Zoe po głowie :D
Przy nauce sztuczek na dwa psy jest NIESAMOWICIE dużo roboty, nigdy bym nie pomyślała że aż tyle :D Ale równocześnie wszystkie 3 mamy ogrom frajdy, co sesję duszę się ze śmiechu :D Rozpisanych mam już około 60 sztuczek z udziałem dwóch psów, część jest już zrobiona, mam nadzieję że uda nam się to zrealizować i że spodoba się wam wszystkim! :)

Mini Zoe!

czwartek, 16 stycznia 2014

Bo jak wiemy, każda gwiazda czy też geniusz zła musi mieć swojego "Mini Me"! :D To z Austina Powersa, jakby ktoś nie wiedział :P

Zoe jako geniusz zła i gwiazda w jednym również ma swojego mikro klona! Przedstawiam mini Zoe wykonaną przez Sylwię z WoolWorld. Mini Zoe jest wykonana z filcu, ma 7cm wysokości i jest NIESAMOWICIE podobna do swojej większej wersji. Byłam wyjątkowo zaskoczona tym, że to nie jest filcuś jakiegoś merle pieska, to jest po prostu filcuś Zoe! :D Takiego filcusia można potraktować między innymi jako breloczek :) Sylwia wykonuje takie cuda na zamówienie, serdecznie polecam!





Niestety, jak tylko spuściłam Mini Zoe z oczu to Madlenka- naczelny chirurg, dokonała amputacji tylnych łap i ogona, cóż, pewnie wdała się jakaś gangrena o której nie miałam pojęcia. W każdym razie Mini Zoe leci do Sylwii odzyskać to, co jej odebrano, mam nadzieję że wróci równie piękna! :D